[searchandfilter id="149"]

Visie

Within this Wooden ‘O’, een podium voor kunst, filosofie, wetenschap en samenleving.

Kunst is als een taal, die we nodig hebben om te communiceren over die aspecten van het leven waarvoor geen enkele andere taal toereikend is. De taal van muziek, van beeld, van poëzie, van een lichaam dat danst of toneelspeelt.

Die taal moeten we leren spreken en steeds weer van nieuwe woorden voorzien en met die taal moeten we in vrijheid kunnen spelen. Niet louter voor ons vermaak, maar om als mensdom te kunnen overleven.

Kunst reflecteert op de wereld met fantasie, inventiviteit en verbeelding. Naarmate de wereld om ons heen steeds grimmiger en chaotischer lijkt te worden, hebben we onze verbeelding harder nodig. Om tegelijkertijd hoopvol en kritisch te zijn, om zachtaardig te blijven en onverzettelijk in onze principes. Om de gecompliceerdheid van het bestaan niet te reduceren tot simpele waarheden of sprookjes, moeten we onze verbeelding kritisch blijven toetsen, aan elkaar, aan de wereld van alledag en aan wetenschap, ethiek en filosofie.

Het vermogen van de mens om zich een andere werkelijkheid voor te stellen, is van levensbelang voor ons voortbestaan en zeker niet vrijblijvend. De welp die niet speelt is als volwassen leeuw kansloos in de strijd om het bestaan. In dat spel worden vaardigheden getraind, worden grenzen verkend, worden fouten gemaakt, ervaringen opgedaan, nieuwe vaardigheden ontwikkeld.

Omdat we in het theater een spel spelen, en er geen daadwerkelijke slachtoffers vallen, kunnen we over grenzen gaan die we in het dagelijks leven beter niet kunnen overschrijden. Kunnen we vrijuit onderzoeken hoe de mens zich, in al zijn grilligheid, zijn goedheid en slechtheid, beweegt binnen de machinaties van een relatie, een familie, een groep of een samenleving. Om tot inzicht te komen, om troost te vinden, om slimmer te worden, om optimistisch te blijven.

Daarom moeten we spelen, leren en onderzoeken.

Moeten we kunst, wetenschap, filosofie en samenleving verbinden.

Onvermoeibaar onze horizon verbreden.

Ons ethische, esthetische en morele kompas blijven scherpen.

Blijven genieten en nooit ophouden ons te verwonderen.